Juni - Heima

Katrien Meermans, Tom Boute, Raven Van Daal en Romy Van Haecke

Katrien Meermans, Tom Boute, Raven Van Daal en Romy Van Haecke

Ik herinner me het nog heel goed. Eén van de eerste dingen die ik deed als stagiaire van Stille Bliksem was inloggen op het wifi-netwerk.

De naam van het wifi-netwerk?

Heima.

Geen ingewikkelde Telenet-code dus, maar wel een verwijzing naar je thuis voelen. Terwijl ik deze blogpost schrijf, verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Zoveel weken later beschrijft dat wifi-netwerk toch wel verbazend goed hoe ik mij op dit moment voel in het huis van Stille Bliksem.

Welnu, tegen dat je deze blogpost leest zit mijn eerste echte office job er al op. Enerzijds ben ik opgelucht, anderzijds een beetje verdrietig.

Toen ik koos voor een stage bij Stille Bliksem had ik nooit gedacht dat werken zo anders ging zijn dan fulltime studeren. Van het nine-to-five ritme tot de grote verantwoordelijkheden die ik elke dag tegemoet ging. Mijn nieuwe job zette mijn studentenwereld even op haar kop.

Welgeteld vijftig dagen lang heb ik geploeterd, gelachen en gestresst. Dat zijn zo’n 1.200 uren waarin ik een rollercoaster aan emoties ben ondergaan.

In die tijd had ik:

  • Alle seizoenen van Game Of Thrones kunnen bingewatchen. Ben ik nog steeds de enigste die de reeks niet gezien heeft?

  • De New York Marathon 300 keer kunnen uitlopen … Misschien wat hoog gegrepen.

  • Of eindelijk eens kunnen studeren voor mijn theoretisch rijexamen … Iets minder hoog gegrepen.

En toch kan ik je met volledige zekerheid zeggen dat ik mijn stageperiode bij Stille Bliksem voor geen geld van de wereld zou willen ruilen voor één van bovenstaande puntjes.

Ik heb dan ook alle hoeken en kanten van communicatie gezien en aangepakt.  

Wanneer ik door social media dwaal, let ik voortdurend op de teksten die ik bij elke post terugvind omdat ik weet hoeveel werk erin kruipt. En wanneer ik een fancy flyer zie, krijg ik koude rillingen als ik terugdenk aan mijn eerste stappen in InDesign. Stage lopen was een echte uitdaging, maar ook wel de meest leerzame afsluiter van mijn driejarige opleiding.

Misschien is het tijd dat ik die vaardigheden op mijn LinkedIn-profiel een grondige update geef.

Road to nowhere

Met een nieuwe bagage aan kennis heb ik momenteel het overweldigende gevoel dat er mij een wijde wereld aan uitdagingen wacht.

“Wat we dan gaan doen, zien we later wel”, klonk het aan het begin van mijn stage. Nu zijn we bijna ‘dan’ en weet ik enkel dat ik wil verder studeren. Waarschijnlijk ga ik volgend jaar de grafische kant van communicatie op. Want ja, leermeester en Brand Strategist, maar ook Creative Director Tom, dé Jedi der Jedi’s, heeft mijn liefde voor mooie visuals (en Star Wars!) nog maar eens aangewakkerd.

Maar het zal het moeilijk zijn om deze stageplaats te overtreffen.

Het team van Stille Bliksem gaat dan ook de geschiedenis in als het warmste en meest leerrijke team waar ik ooit mee had kunnen samenwerken. Katrien nam mij onder haar zorgzame vleugels vanaf dag één, Tom zijn oneindige stroom aan anekdotes brachten me enorm veel levenswijsheid bij en Romy gaf me steeds het gevoel dat ik alles aankon.

Wanneer ik mijn diploma binnenkort ontvang, zal ik dat met veel opluchting doen. Maar ook met een grote glimlach als ik terugdenk aan de fantastische drie maanden die ik hier heb mogen beleven.

Wel, ik denk dat het het tijd is om deze blogpost af te sluiten en verder te schrijven aan mijn eigen verhaal.

Er rest mij enkel nog mijn laptop dicht te klappen en mijn benen omhoog te leggen … En misschien vooral Katrien en Tom eventjes met rust te laten.

Katrien, Tom, Romy. En alle mensen die steeds mijn blogposts lazen. Bedankt. U was fantastisch.

Arrivederci!

Raven




Katrien Meermans