Origó verwent

Origo

Origó verwent

Het kussen op de stoel voelt als de vacht van een dier. Ik tast het lederen tafelblad af, neem de schakeringen in me op. Ik schuifel een beetje onwennig, kijk stiekem tussen de bomen naar de andere gasten. Ik neem de kaart in mijn handen, volg de lijnen van het logo en de typografie. Zelfs de vormgeving is af.

Aperitiefje? Mijn lief neemt een appelsapje, terwijl onze tafelgenoten voor het aperitief van het huis gaan. Ik kies de homemade iced tea, waarvan de rode en paarse tinten de toon zetten.

Voorzichtig breek ik de krokante lijnzaadcrackers. De dipsausjes zijn zo lekker, dat ik bijna met mijn vinger het kommetje leeghaal. Maar ik durf niet. Ons menu van zes gangen begint met het voorgerecht van quinoa en makreel. Granaatappel zorgt voor de frisse toets. Ik vind de makreel zo lekker dat ik de vis meteen aan mijn boodschappenlijstje toevoeg.

We krijgen twee tussengerechten. De uitgesproken, pittige smaak van de Noordzee-soep weet me minder te bekoren dan de bloemkool met boekweit. Mijn niet-favoriete groente verrast en ik wens dat ik de energie kon opbrengen om er zelf zo creatief mee om te gaan. Op mijn vork een toefje Aalsterse pickels, een beetje bloemkool, gepofte boekweit. Feest.

Origo

Ik neem een laatste slok van de iced tea. Aan de andere kant van de tafel zijn ze vol lof over de aangepaste wijnen en voor het hoofdgerecht, vraag ik ook een glaasje. Ik hou wel van een goed glas wijn, maar waag me niet aan een analyse. Het hoofdgerecht bestaat uit een stukje lekker varkensvlees Duke of Berkshire, heerlijke groentjes en een zachte bionaise saus. De wijn smaakt vol en krachtig en is er eentje van Domaine de Costeplane. Biodynamisch, naar verluidt. De sterren zijn ons goed gezind.

Bij ieder gerecht geniet ik in stilte, ontgaat de tafelconversatie me even. De kwaliteit van het eten, de pure smaken en de rust in het restaurant zorgen ervoor dat ik langzaam proef. Organisch zonder de geitenwollensokken, daar hou ik wel van. De verschillende gangen volgen elkaar aan een aangenaam tempo op en de uitleg bij iedere gerecht gebeurt in heldere mensentaal.

Origo

In het eerste dessert vullen de zoete chocolade en de lichtjes zure duindoornbes elkaar perfect aan. Ik lepel mijn bord leeg tot aan de rand. Een klein stukje Aalsterse vlaai op Origo wijze vergezelt de koffie, die sommigen onder ons toch graag een beetje straffer hadden gedronken. Om de avond af te sluiten mogen we als eerste proeven van het nieuwe gebak, dat in een glazen potje wordt gepresenteerd. Het bolletje ijs op het dekseltje moet er echter als eerste aan geloven.

Voor de laatste keer leg ik mijn bestek op tafel. Ik kijk op, naar mijn lief. Stil genot, een alleszeggende blik. Vanavond was mooi.


Reserveer jouw plekje bij Origó.
Photos: © Tom Boute

PREV

Kinfolk, the entrepreneurs issue

NEXT

Dertig